Adaptacja

Adaptacja - spotkania w przedszkolu

SZANOWNI RODZICE 3 – LATKÓW

Serdecznie zapraszamy Rodziców dzieci trzyletnich, które zostały przyjęte do naszego przedszkola na rok szkolny 2017/2018 na pierwsze spotkanie organizacyjne, które odbędzie się 19. 06. 2017 r. o godz. 15. 30 (bez dzieci).
Następne spotkania już z dziećmi odbędą się w dniach: 20, 21 czerwca i 29, 30 sierpnia w godz. od 15. 30 do 17. 00.

BĘDZIEMY SIĘ WSPÓLNIE BAWIĆ W SALI ZABAW!

DZIECI ZAPOZNAJĄ SIĘ Z POMIESZCZENIAMI W PRZEDSZKOLU:
sala zabaw, stołówka, sala do zajęć ruchowych, szatnia, toaleta.

BĘDZIEMY SIĘ BAWIĆ W OGRODZIE PRZEDSZKOLNYM.

UPRZEJMIE PROSIMY O ZAOPATRZENIE SIĘ NA CZAS TYCH SPOTKAŃ
W OBUWIE NA ZMIANĘ.

W dniach: 12, 14 i 19 czerwca 2017r. w godz. 7.00 – 8.30 i 15.00 – 17.00
będzie zbierana odpłatność za żywienie za miesiąc wrzesień 2017 r.
Prosimy o terminowe wnoszenie opłat.
Kierownik gospodarczy
Urszula Królik
Tel. 261 813 757

Adaptacja c.d

WYPRAWKA PRZEDSZKOLNA:

Pierwszego dnia do przedszkola należy przynieść :

  • Kapcie, najlepiej zapinane na rzepy, podpisane;
  • Poduszkę i  kołderkę, piżamę, prześcieradło z gumką;
  • Przytulankę, która będzie stanowić „kawałek domu” i pomoże znieść rozstanie z mamą;
  • Paczkę chusteczek higienicznych;
  • Paczkę chusteczek nawilżających;
  • Ubrania na zmianę podpisane – zostawiamy je w szatni.

Szanowni Państwo,  pierwszego dnia przynieście ze sobą również:

  • Uśmiech dla swojego dziecka, pewność, że sobie poradzi, pozytywne emocje;
  • Zaufanie do nauczycielek i personelu przedszkolnego, że zrobią wszystko,  co należy, aby ułatwić waszemu dziecku trudny początek nowej drogi.

Rodzice w procesie adaptacyjnym:

Powodzenie adaptacji dziecka w przedszkolu w bardzo dużej mierze zależy od postaw rodziców wobec niego. Zachodzi wyraźny związek pomiędzy postawami wychowawczymi rodziców a przystosowaniem się dziecka do warunków życia w grupie społecznej jaką jest przedszkolna grupa rówieśnicza.

Jak ułatwić dziecku start w przedszkolu:

  • Uczestniczcie wraz z dzieckiem w spotkaniach adaptacyjnych,
  • Kupujcie wraz z dzieckiem wszystko to, co będzie potrzebne do przedszkola: kapcie, kocyk, poduszkę itd. Bardzo ważne dla dziecka jest posiadanie własnych rzeczy, przyniesionych z domu. Każdy z przedmiotów będzie stanowił jego cząstkę.
  • Nie wyręczajcie dziecka w czynnościach samoobsługowych. Pozwalajcie na samodzielność, a wręcz przyzwyczajajcie do niej. Samodzielne próby ubierania się, załatwiania potrzeb fizjologicznych, mycie rąk, to umiejętności, które bardzo ułatwią funkcjonowanie w przedszkolu.
  • Okazujcie zadowolenie i uznanie dla każdego przejawu samodzielności dziecka. Motywacja wzmacnia się, jeśli podkreśla się sukces dziecka.
  • Organizujcie dziecku doświadczenia związane z przebywaniem bez rodziców, z innymi dorosłymi i dziećmi (u członków rodziny, znajomych) dobrze byłoby, żeby dziecko doświadczyło, że rodzice zostawiają je na krótki czas pod czyjąś opieką ale zawsze wracają.
  • Proponujcie dziecku zabawę w „przedszkole”. Pobawcie się z dzieckiem, zaproponujcie określone formy zajęć. Zwracajcie uwagę na zachowanie przy stole podczas posiłków, poćwiczcie czynności samoobsługowe, połóżcie się na materacu, aby odpocząć w ciągu dnia, poczytajcie dziecku bajkę. Organizacja dnia zbliżona do ramowego  rozkładu dnia w grupie ułatwi dziecku wejście w rytm dnia przedszkolnego.

Wskazówki dla rodziców, których dziecko właśnie rozpoczęło regularne uczęszczanie do przedszkola.

  • W pierwszych dniach pobytu w placówce w miarę możliwości odbieraj dziecko  wcześniej. Brak poczucia czasu sprawia, że pobyt w nowym miejscu może się wydawać dziecku bardzo długi;
  • Pozwalajcie dziecku zabrać  ulubioną zabawkę, namiastkę domu ułatwi przetrwanie rozłąki z najbliższymi;
  • Nie składajcie obietnic wcześniejszego odbioru, jeśli wiecie, że jest to niemożliwe;
  • Nie zabierajcie go z powrotem do domu, jeśli dziecko rozpacza przy rozstaniu. Uległość w takiej sytuacji utwierdzi dziecko w przekonaniu, ze łzami będzie mogło wymusić zachowanie, jakich oczekuje. Zaufajcie paniom w przedszkolu. Na pewno poradzą sobie z płaczącym dzieckiem, zajmując się nim, skierowując uwagę na ulubioną zabawę, zabawki;
  • Stosujcie zasadę szybkiego pożegnania , wydłużanie tego momenty może spowodować roztkliwiane się dziecka i chęć powrotu do domu;
  • Zakładajcie dziecku wygodny strój, łatwy do zdjęcia, rozpinanie np. guzików w spodniach, gdy zachodzi potrzeba skorzystania z toalety, może skończyć się w wiadomy sposób, a to jest powód do silnego  stresu;
  • Podtrzymujcie i utrwalajcie umiejętności w zakresie samoobsługi;
  • Nie wypytujcie co działo się w przedszkolu, na początku dziecko może nie chcieć mówić o wydarzeniach przedszkolnych. Okażcie cierpliwość w oczekiwaniu aż zacznie samo rozmawiać o kolegach, o tym, co robiło w przedszkolu.

Pomóż maluchowi pokonać przedszkolny stres

Rozłąka z mamą, przebywanie w dużej grupie, konieczność podporządkowania się innym niż w domu rygorom, to bardzo trudne dla małego dziecka. Ma prawo do złego humoru lub zmęczenia. Każda zmiana w życiu jest źródłem stresu. Do tej pory obecność mamy zapewniała dziecku poczucie bezpieczeństwa. Teraz zostaje samo. Dlatego nawet jeśli maluch marzył o przedszkolu, przez pierwsze tygodnie może sprawiać kłopoty.

PŁACZE KAŻDEGO RANKA        

Łzy przy rozstaniu z mamą są naturalne. Dziecko nie ma poczucia czasu i Twoje obietnice, że wrócisz po południu, mogą na początku nie wiele dla niego znaczyć. Dlatego dobrze jest pozwolić mu się wypłakać – bez uspokajania czy dawania za przykład odważniejszych kolegów czy koleżanek. Później zapytaj wychowawczynię, jak zachowuje się po Twoim odejściu. Większość dzieci wkrótce oswaja się z nieobecnością mamy i zaczyna się bawić. Bywa, że poranne łzy to zwykła próba sił: a może mimo wszystko uda się uniknąć pójścia do przedszkola? Gdy maluch przekonuje się, że presja jest nieskuteczna, rezygnuje z niej. Jeśli jednak płacze cały ranek i nie interesuje się zabawkami ani rówieśnikami, może to oznaczać, że rozstanie jest dla niego zbyt dużym obciążeniem. Spróbuj wtedy umówić się z wychowawczynią, że zostaniesz z dzieckiem przez jakiś czas albo będziesz odbierać je wcześniej. W ten sposób ułatwisz mu stopniowe przyzwyczajenie się do nowej sytuacji.

NIE LUBI SWOJEJ PANI

Zdarza się, że w pierwszych dniach dziecko nie pozostawia na wychowawczyni suchej nitki. Przyczyną może być rozczarowanie, że pani wzięła innego malucha na kolana, poczucie, że zostało niesprawiedliwie zganione…  nie próbuj go wtedy  przekonywać: „na pewno Ci się zdawało, pani jest taka miła”. Uzyskasz tyle, że dziecko będzie złe nie tylko na panią, ale i na Ciebie, bo nie okazujesz zrozumienia dla jego uczuć. Postaraj się więc przede wszystkim uważnie je wysłuchać, bez komentarzy i poczucia. Zazwyczaj sama możliwość wypowiedzenia niechęci czy żalu, wystarczy by dziecko pozbyło się uczuć. Warto też być w bliskim kontakcie z wychowawczynią. Pomoże Ci ustalić przyczyny antypatii i odpowiednio im zaradzić.

ZNOWU SIUSIA W MAJTKI

Przyczyny bywają dość błahe: dziecko było pochłonięte zabawą, nie dało sobie rady z odpięciem spodni, nie było pewne gdzie jest toaleta, a krępowało się pytać. Bywa też, że jest to objaw lęku niepewności. Dziecko zaczyna się obawiać dopiero co odkrytej samodzielności, a mokre majteczki to sposób na to, by wychowawczyni i mama poświęciły mu więcej uwagi. Naturalni nie robi tego świadomie. Nie krzycz więc na dziecko i nie zawstydzaj go. W początkowym okresie uczęszczania do przedszkola okaż mu szczególnie dużo czułości i ciepła. Ubierz je wygodnie : spodnie z gumką, buty na rzepy, tak by w razie potrzeby łatwo mu było rozebrać się lub przebrać, gdy zdarzy się „wpadka”. Na wszelki wypadek daj maluchowi zapasową bieliznę. Może ją trzymać w swojej szafce.

NIE CHCE CHODZIĆ DO PRZEDSZKOLA

Spróbuj wspólnie z wychowawczynią zastanowić się, co może być przyczyną tej niechęci. Bywa, że jest ona związana z leżakowaniem. Wiele dzieci nie lubi spać w przedszkolu, nawet jeśli w domu były przyzwyczajone do poobiedniej drzemki. Może rozwiąże problem ulubiona Przytulanka w momencie zasypiania? Nie jest też wykluczone , że np. koledzy wykpili budowlę malca, zniszczyli rysunek lub nastraszyli go. A może dziecko coś zepsuło i boi się kary? Wreszcie – może być po prostu zmęczone codziennym przebywaniem w dużej grupie. Słuchaj uważnie opowiadań malucha o przedszkolu – to pomoże Ci zorientować się, w czym rzecz. Zachęć go, by sam zaproponował, jak może rozwiązać problem. Już samo przekonanie, doda mu pewności siebie i zmniejszy jego obawy.

BY ROZŁĄKA Z MAMĄ MNIEJ BOLAŁA
  • Przychodźcie do przedszkola kilka minut wcześniej, aby maluch miał czas na wypłakanie w Twoich ramionach lęku i żalu,
  • Nie przedłużaj momentu rozstania. Pożegnaj dziecko czule, ale stanowczo i wyjdź. Twoje wahanie zwiększa jego lęk.
  • Daj dziecku zdjęcie, apaszkę czy inny związany z Tobą przedmiot. Poczuje się raźniej, mając  ze sobą cząstkę mamy.
  • Maluch nieświadomie przejmuje obawy matki. Jeśli czujesz, że rozstanie z nim przychodzi Ci z trudnością, niech przez jakiś czas odprowadza go tata lub babcia.